

Ks. bp A. P. Szelążek, biskup łucki, Pismo nr 7402. Cudowny obraz NMP Latyczowskiej w Katedrze Łuckiej, Łuck, 27 listopada 1935, Miesięcznik Diecezjalny Łucki 10(1935) nr 12, s. 323-325.
BISKUP ŁUCKI
Łuck, dnia 27 listopada 1935 r.
Nr . 7402
Do Czcigodnego Duchowieństwa
Diecezji Łuckiej
Mając sobie zleconą przez Stolicę Apostolską pieczę nad znajdującym się na obszarze Rzeczypospolitej mieniem diecezji Kamienieckiej, uznałem za właściwe sprowadzić do katedry łuckiej najcenniejszy skarb tej diecezji, Cudowny Obraz Najśw. Maryi Panny Latyczowskiej, przebywający przedtem w kaplicy Gimnazjum im. Cecylii Zyberk-Platerówny w Warszawie. Słuszną bowiem wydało się rzeczą, aby ten Obraz znajdował się bezpośrednio pod okiem tych, którym straż nad nim została zlecona, biskupów łuckich. Mniemałem ponadto, że zdołamy otoczyć tę tak pięknie zwaną „Podola Pani” większą czcią w Lucku, niż ta, którą mogła odbierać w kaplicy prywatnej. Wreszcie chodziło mi o łaski, jakie obecność Cudownego Obrazu może sprowadzić na całą naszą diecezję. Tymi pobudkami się kierując, zarządziłem przed pięciu laty przewiezienie Cudownego Obrazu na teren naszej diecezji i umieszczenie go na razie, zanim w katedrze zostanie wzniesiony ołtarz dlań odpowiedni, w starożytnej świątyni w Lubomlu. Ponieważ jednak brak środków materialnych nie pozwalał nam dotychczas na budowę ołtarza, a dłuższa zwłoka zdała mi się nieodpowiednią ze względu na cele, dla których Obraz został sprowadzony do diecezji, przeto z zarządzenia mego został on w d. 18 listopada rb. Przewieziony [s. 324] z Lubomla do katedry i umieszczony tu w wielkim ołtarzu, gdzie, mam w Bogu nadzieję, zdobywszy później cenną oprawę, pozostanie do czasu, aż przyjdzie chwila możności przywrócenia go dawnej siedzibie w Latyczowie.
Zarówno cześć należna Obrazowi, jak i nadzieja na łaski z niego spływające, domagają się od nas, byśmy rozbudzili w sobie gorące ku niemu nabożeństwo. Do tego wzywam pismem niniejszym całe Przewielebne Duchowieństwo naszej diecezji. Zalecam przede wszystkim poświęcenie Obrazowi dłuższego ustępu w kazaniach głoszonych w zbliżające się święto Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny, lub, gdyby to się nie wiązało z tematem kazania, w dodatkowym po nim przemówieniu. Materiału rzeczowego dostarcza artykuł w numerze grudniowym „Miesięcznika Diecezjalnego Łuckiego” str. 339. W miejscowościach, w których może się zebrać w dzień powszedni, z rana lub wieczorem, większa liczba wiernych, należy odprawić w czasie, który wyda się dogodnym Księdzu Proboszczowi, nowennę ku czci Najśw. Maryi Panny, w Obrazie Latyczowskim cudownej. Posłużyć się w tym można jedną z zatwierdzonych przez Kościół nowenn, czyniąc tylko intencję odpowiednią. Zechcą też Przewielebni Księża wspominać i później od czasu do czasu w swych przemówieniach o drogim skarbie, jaki przynajmniej czasowo posiada nasza diecezja, zachęcając wiernych do odbywania ku niemu prywatnych pielgrzymek pobożnych i sami świecąc w tym przykładem. Wreszcie zachęcam najgoręcej Czcigodnych Księży, by w porze odpowiedniej zajęli się organizowaniem pielgrzymek zbiorowych do Cudownego Obrazu.
Otoczymy Cudowny Obraz Latyczowski tą czcią, jaką otaczali go pradziadowie nasi i wierny lud podolski. Okażemy się godnymi łask i cudów, jakich przy nim doznawali ludzie wielkiej wiary i gorącej pobożności. Zjednamy ziemi naszej błogosławieństwo [s. 325] Najświętszej Panienki. Że zaś ziszczenie tych wielkich celów nadprzyrodzonych zależy przede wszystkim od przewodników duchownych ludu wiernego, całym sercem polecam tę sprawę gorliwości Przewielebnego Duchowieństwa diecezji.
(-) Adolf Szelążek
Biskup Łucki
(-)Ks. T. Szyszkiewicz
Wice-Kanclerz